Εκεί…

Εκεί…

Στα παραμύθια θα χαθώ,

όπου κακία και πόνος δεν υπάρχει.

Σε μια φωτιά αγάπης θε να μπω

την πονηριά να κάψω μες στη στάχτη.

Νεράιδες κι ιππότες συναντώ

μες στου μυαλού μου τον ουράνιο χάρτη.

Μ’ άλογα μαγεμένα σαν πετώ

φεύγει απ’ την ψυχή μου κάθε αγκάθι.

Του δάσους η γαλήνη με πλανεύει

κι ακολουθώ μια νέα διαδρομή.

Σαν το πουλί η καρδιά μου ταξιδεύει

και ζωγραφίζει την Ανατολή.

Με μάγισσες και ξωτικά μιλάω

σε κάστρα και σε μυστικές στοές.

στους καταρράκτες σα νερό κυλάω,

που αναβλύζει από ζωντανές πηγές.

Πλάσματα μυθικά γελούν και παίζουν,

θέλουν και την δική μου συντροφιά.

Οι νύμφες σαν αερικά χορεύουν

στου ουρανού την απαλή αγκαλιά.

Σ’ αγγελικά με οδηγούν παλάτια,

σ’ ουράνια λάμψη μαγικού βυθού

Γοργόνες με αθωότητα στα μάτια.

Με ομορφιά αθάνατου θεού.

Εκεί…

Στα παραμύθια θα χαθώ.

Μακριά απ’ την άκαρδη, σκληρή απάτη.

Μόνο μ’ αγάπη επιθυμώ να ζω,

να σβήσω του θανάτου το σκοτάδι.

Προσωπικό αρχείο - Μάρτιος 2013