Δύει ο ήλιος στο νησί,
η νύχτα απλώνεται ξανά.
Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού
είναι όλα πιο ρομαντικά.
Τοπίο ειδυλλιακό
και μια φωτιά στην αμμουδιά.
Εσύ, με φόρεμα λευκό
κι ο νέος που σου τραγουδά.
Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού
είσαι πιο όμορφη, θαρρώ,
το βλέμμα σου πιο λαμπερό
απ’ όλα τ΄άστρα τ΄ ουρανού.
Με μια κιθάρα συντροφιά,
τραγούδι λέει ερωτικό
κι εσύ, με χάρη κι ομορφιά
χορεύεις σαν αερικό.
Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού
γίνεσαι όμορφη θεά.
Κι η Αφροδίτη θεωρώ
θα σε φθονούσε στα κρυφά.
Τα πόδια βρέχεις στο νερό,
γελάς ωσάν μικρό παιδί
κι όσο σε βλέπω που γελάς,
σε αγαπάω πιο πολύ.
Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού
είσαι πιο όμορφη, θαρρώ.
Δεν θέλω τίποτε άλλο πια,
μονάχα να σου τραγουδώ.
Προσωπικό αρχείο - Αύγουστος 2016
Προσωπικό αρχείο - Αύγουστος 2016
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου