«Μια Ωδή στον Διονύσιο Σολωμό»

Στη Ζάκυνθο γεννήθηκες μια μέρα του Απρίλη

Κι έναν Φλεβάρη σου ‘σβησε η Μοίρα το καντήλι.

Αγγελική η μητέρα σου, αγγελικοί κι οι στίχοι

Ωσάν εσένα ποιητής μεγάλος δεν θα τύχει.

Ο Ύμνος εις τη Λευτεριά μάγεψε ευθύς τη φύση

Τα λόγια του ακούστηκαν σε Ανατολή και Δύση.

Κι έστησε ο Έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη

Σαν φίλησες της κορασιάς τα ροδαλένια χείλη

Κι ευθύς γλυκύτατος ηχός σ’ όλη την Οικουμένη

Αντήχησε, κι Αγαρηνός κανείς δεν απομένει.

Μα όπως ο Έρως δυνατός, είναι μονάχα ο Χάρος

Τη σάρκα σου να χωρισθείς, θέλει μεγάλο θάρρος.

Η κόρη μες στην ομορφιά παύει να ανασαίνει

απόθανε και σήμερα, χίλιες φορές πεθαίνει.

Μονάχη η Δόξα περπατεί μ’ ολόλευκο στεφάνι

Κι η κόρη στον Παράδεισο με λούλουδα εφάνη.

Έψαλλε με τον Άγγελο «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη»

Και τότε μπρος σου αντίκρισες τη Φεγγαροντυμένη.

Τον πόνο σου απάλυνε μ’ όλη τη δύναμή Της

Κι ευθύς το χέρι άπλωσε και σε πήρε μαζί Της.

Ως να χυθεί η τελευταία του αίματος ρανίδα

Εφώναζες: «ώ, θεϊκιά κι όλη αίματα Πατρίδα!»

Τώρα σπουδαίε ποιητή σ’ υμνούμε πεθαμένο

Σ’ όμορφο κόσμο, ηθικό κι αγγελικά πλασμένο.

Σαν τον Ύμνο τραγουδάμε, στέκουμε όλοι προσοχή

Υψωμένη η ψυχή μας και τα δάκρυα βροχή.

Η Ποίησίς σου ευωδιαστή, σαν ανθισμένο κρίνο

Ω, εθνικέ μας ποιητή, μ’ άλλον δεν σε συγκρίνω!

Β' Βραβείο στον 1ο Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης του Ομίλου UNESCO Ζακύνθου, Κεφαλληνίας και Ιθάκης για το 2016 με θέμα: «Μια Ωδή στον Διονύσιο Σολωμό» - Μάρτιος 2016